William van Rijn

Daar lig je dan….. in je ziekenhuisbed, terwijl het gevoel

in je benen weer langzaam terug begint te komen en de beurse plek op je rug

steeds meer pijn gaat doen.

Ze was er weer niet toen ik net laat thuiskwam.

Het meisje met het roodbruine haar, dat voor de portiek van de flat ineengedoken zit. Het tengere meisje dat me aankijkt terwijl ik aan kom lopen en schuchter wegkijkt als ik haar ogen probeer te vinden. Na een tijdje vind ik haar ogen toch en zie ik dat ze doordrenkt zijn van verdriet. Haar donkere mascara is uitgelopen tot op haar lip en haar wangen zijn rood van het wrijven.

 Ik vind kassameisjes maar irritant. Tegenwoordig moet je echt geduld hebben om niet rood van woede al je boodschappen op de grond te vertrappen terwijl je schreeuwt "ik kom hier nooit meer, stelletje klootzakken".

Mijn moeder

Misschien doe ik t omdat ze vandaag jarig is, misschien omdat ik het al veel langer wilde doen en misschien omdat ze het verdient. Maar na een lange tijd van niet schrijven, draag ik deze blog op aan mijn moeder.

U woont hier? Vroeg de al wat oudere dame in de parkeergarage toen ik mijn auto naast de hare parkeerde. Maar ….ze vroeg het niet op een politieachtige “u was aan het bellen manier” met je nog pratende telefoon naast je op de stoel, maar meer op de eigenaar van een golfbaan die afkeurend naar je spijkerbroek kijkt en vraagt “U bent hier lid?” manier.

Als je alle onderwerpen gehad hebt en ook totaal geen inspiratie hebt voor je blog, pak je dat ENE onderwerp dat zo breed is, waar iedereen liedjes over zingt en waar alle films (vooral Amerikaanse) boordevol van zitten.

Tsja, ik weet niet hoe t met jullie zit, maar ik begin er aardig goed in te worden. En ik heb inmiddels het idee dat ik ze ook allemaal wel een keertje gehad heb. Je ontkomt er ook niet meer aan, want iedere week heb ik er wel één en als t tegenzit twee. Straks bijvoorbeeld heb ik een leer-elkaar-voor-de-wintersport-kennen borrel. Vorige week had ik mijn maandelijkse Marketing-associatie-Amsterdam borrel, volgende week een personeels borrel en ga zo maar door..

“welkom bij het pinautomaat van de ING, u heeft aangegeven dat u blind bent” Wanneer dit juist is, druk dan op de ja toets van het automaat, wanneer dit niet juist is, druk dan op de rode knop.

Het is 18.55 en ik stap achterin de tram binnen. “dag skat” zegt de robuuste blonde tramconductrice en ik vraag me af hoe ze haar in dit hokje hebben gekregen. Zouden ze trams om mensen heen bouwen?? Nee toch….. Of dat ze met hok en al gebracht wordt en er dan in wordt getakeld onder het motto: “zet truus mar in lèn drie”.

Ik weet niet hoe t met jullie zit, maar die van mij is vrij hoog. Hoewel ik me soms best kwaad kan maken over websites zoals www.mooiemensen.com.

Ik ben onlangs 27 geworden en voel me dus al een soort van oud. Tenminste, mijn vrienden hebben me een verjaardagskaart met “gefeliciteerd 30” gegeven en een tas met antirimpelcremes en meer. Fijn! Nogmaals bedankt...

It’s a small world after all. En dat is ‘t zeker. Kennen jullie de it’s a small world attractie in Disneyland parijs? Echt een aanrader! Mensen die daar niet gillend uitkomen krijgen van mij het keurmerk “geschikt”! En mensen die er 2 keer achter elkaar in gaan, krijgen van mij het keurmerk, bikkel of doof.

Tsja, onlangs ben ik naar zowel Dance valley als Awakenings geweest. Grote dancefestivals, waar het om hetzelfde draait. Lekker met z’n allen plezier maken! En kort door de bocht is het niets anders, dan met hele grote groepen mensen de hele dag hetzelfde doen. (Lees; wachten, in de rij staan, dansen, drinken, hangen, pissen, rusten, eten, schijten en kilometers lopen) Kortom, gezelligheid dus.

Er zijn in t leven maar heel weinig dingen, waarvan je zeker weet dat het de eerste keer helemaal niet leuk is. En ook de komende 3 keer niet leuker gaat worden. Ik heb t over Golfsurfen.

Ik wordt daar zo moe van.

Klaas Jan Huntelaar. De kluns van de champions leaugue wedstrijd (hij miste een penalty) wordt dit weekeinde onthaald als een held.

Mensen komen de laatste tijd naar mij toe en vragen waar de humor in mijn blogs is. Nu heb ik zelf erg gelachen tijdens het schrijven van de vorige blog.

Bungalowparken... het wordt steeds erger.
Je kent ze vast wel, mensen die zeggen “vroeger was alles beter”, ik kon ze wel wurgen, of misschien nog beter; ouderwets folteren... gezellig! Druppelen, vierendelen of stenigen op een zonovergoten marktplein in Vaals.

Tsja, laat ik maar direct met de deur in huis vallen, maar mijn helden zijn t zeker niet. Ik heb t over de politieagentjes in dit land. En agentjes is inderdaad kleinerend bedoelt, want wie is er in Nederland nou echt bang voor de politie? Niemand toch?! Ze rijden rond in witte grote auto’s met blauwe en oranje strepen en een angstaanjagend blauw lampje op t dak. Brrrrr. Echt zeer imponerend.

Het is over het algemeen wel bekend dat ik zo nu en dan op een feestje te vinden ben. Menig van jullie zullen ook weten dat ik daar niet al te vaak een spa blauw of een soortgelijk alcohol vrij drankje bestel. Het wordt dus vaak gezellig en aangezien ik niet altijd de meest serieuze buien heb, krijg ik weleens spontaan zin om dingen te verzinnen...

Er zijn van die avonden, waar je eigenlijk alleeen maar van kan dromen,
Ik kan nog steeds niet bevatten wat mij vannacht is overkomen.